Wymiana poglądów z Kristaliną Georgiewą (komisarz ds. współpracy międzynarodowej, pomocy humanitarnej i reagowania kryzysowego) cz.III Klęski żywiołowe



Komisarz K.Georgiewa: Wszystkie państwa członkowskie będą włączone do wspólnego procesu przeciwdziałania klęskom żywiołowym, pomimo różnych poglądów na tą sprawę. Propozycja Komisji jest rozsądna i respektuje kompetencje państw członkowskich do budowania mechanizmów reagowania kryzysowego w obliczy klęsk na poziomie lokalnym oraz zbierania zasobów ratowniczych z poszczególnych krajów, gdy zachodzi taka potrzeba. Aby osiągnąć sukces należy ze sobą współpracować oraz wypracować standaryzację wyposażenia sprzętowego (wszystkie elementy musza pasować do określonego profilu). Unia Europejska na poziomie centralnym powinna zająć się przygotowaniem do klęsk tzw. wysokiego ryzyka (np. katastrofa w elektrowni atomowej) o niskim poziomie prawdopodobieństwa, ale dużej sile niszczącej. Należy przygotować się do zmian klimatycznych i do usuwania skutków katastrof naturalnych, będących ich konsekwencją. Program GMES musi mieć swoje stało źródło finansowania. Europejskie służby reagowania kryzysowego poprawiły koordynację swoich działań (nie powtórzy się już taka sytuacja jak po trzęsieniu ziemi w Turcji, kiedy ziszczone domy były przeszukiwane kilkakrotnie), ale nadal brakuje narzędzi do tego, aby przewidzieć skalę mogącego pojawić się kataklizmu.

S.Auconie: Praca nad mechanizmem obrony ludności cywilnej przed skutkami klęsk żywiołowych musi mieć miejsce w okresie długoterminowym. Konieczna jest koordynacja działań, tak by były one skuteczne. Dekoniunktura gospodarcza w Europie przyczynia się do tego, że państwa członkowskie nie mają środków, które mogłyby przeznaczyć na działania ochronne, dlatego też w dziedzinie zapobiegania żywiołom będą musiały zrezygnować z części swoich kompetencji decyzyjnych, na rzecz centralizacji europejskiej.

E.Estrela: Istnieje szeroki konsensus wobec potrzeby polepszania reagowania europejskiego w obliczu klęsk żywiołowych. Należy wzmacniać działania prewencyjne oraz poprawiać koordynację akcji ratunkowych, tak by były one efektywne w momencie wystąpienia zagrożenia. Jak przy obecnych kłopotach budżetowych sprawić, by środki finansowe były dostosowane do skali pomocy przy realnej katastrofie?